{"id":1296,"date":"2013-03-05T22:41:07","date_gmt":"2013-03-05T20:41:07","guid":{"rendered":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/?page_id=1296"},"modified":"2019-10-28T23:04:18","modified_gmt":"2019-10-28T21:04:18","slug":"dag-joop-bedankt-joop","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/?page_id=1296","title":{"rendered":"Dag Joop, Bedankt Joop !!"},"content":{"rendered":"

Maart 2013<\/strong><\/p>\n

\n
\"\"<\/a>

Joop in de sneeuw<\/p><\/div>\n

Op 24 februari jl. overleed ons aller Joop Leijen. Op dat moment stond voor mij de sledehondenwereld even stil. Een van de markantste Nederlandse Mushers verdween nu definitief van de trails. Niemand weet wat Joop voor mij persoonlijk betekend heeft, maar ik kan je vertellen dat dat een hoop is.<\/strong><\/p>\n<\/div>\n

1 maart zijn wij een laatste groet aan Joop gaan brengen in Driehuis. Joops kist was eenvoudig zoals hij zelf was. Ongeschaafde grenen planken, beschilderd, versierd, beplakt en beschreven door zijn naasten. Letterlijk zes planken.<\/strong><\/p>\n

Indrukwekkend hoe zijn dochters de kracht konden opbrengen om Joops eigenhandig geschreven afscheidsbrief voor te lezen. Vertederend hoe zijn jongste broer ( Joop had 10 broers en zussen waarvan hij de een na jongste van de jongens was) herinneringen ophaalde, en het nummer \u201cDe steen \u201c \u00a0van Bram Vermeulen gezongen door Stef Bos kan ik nu niet meer luisteren zonder aan Joop te denken.<\/strong><\/p>\n

Na deze bijeenkomst werden we Door de familie allen nog uitgenodigd om een moment samen te zijn in strandcaf\u00e9 van Joops dochter \u201c de Boulevard \u201c in IJmuiden.<\/strong><\/p>\n

En dan weer op weg naar het zonnige zuiden ?? Nou zonnig was het niet ook het weer had die dag een trieste bui. Was de heen weg me al lang gevallen, de terugweg dreigde helemaal een pokken reis te worden. Ik realiseerde me echter dat dit nog niet het afscheid was dat ik me voorgesteld had en mij in staat stelde alles af te sluiten en voort te gaan met mijn ( talloze) herinneringen. Een gevoel van ongenoegen bekroop me maar ik kon er op dat moment niets mee. Terwijl de kilometers onder de banden door schoten zat ik strak in gedachten voor me uit te staren.<\/strong><\/p>\n

Opeens betrapte ik me erop dat ik met een dikke vette glimlach op mijn gezicht van alles over Joop in mijn hoofd haalde. Ik zal proberen het met jullie te delen:<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a><\/strong>

Hemelpoort<\/p><\/div>\n

Voor me zie ik een gigantische witte poort in het volle licht liggen. Een klein manneke in het wit gekleed met vleugels kijkt in de verte. ( juist de hemelpoort compleet met engel) Opeens valt er een grote schaduw over de engel die hem in het geheel in duisternis hult. De engel kruipt angstig in elkaar en er komt uit de verte een stem die roept: \u201cH\u00e9 pikkie, wat sta je hier alleen zal ik je gezelschap komen houden \u201c? Ja hoor, Joop is gearriveerd en staat, weer in oude volle Hollandse glorie, voor de hemelpoort. ( en als er iemand verdiend heeft om deze poort zonder problemen te vinden is hij het wel ). De engel weet niet hoe hij het heeft en kijkt schichtig omhoog. Hier komt wel een erg wonderlijk figuur aankloppen, hij zal hem even de regels uitleggen hoe je je hier te gedragen hebt. Eer hij echter een woord over zijn lippen heeft gekregen heeft de\u00a0 G.V.R. ( grote vriendelijke reus zoals mijn kinderen hem vroeger noemden) hem opgetild en geeft hem een van zijn beroemde, botte brekende, knuffels. Zijn voetjes trappelen heen en weer, veertjes dwarrelen uit de vleugels en vallen op de grond, Joop kijkt hier verwonderd naar. \u201c He, jochie ben je in de rui? Je hele wintervacht sodemietert eruit. Daar mag je wel mee oppassen want als je hier mee gaat vliegen pleur je zo uit de lucht en kom je op je platte bek terecht. Niet goed voor je broodmolen en een garantie voor 6 weken vloeibaar voedsel. Ik weet niet hoe het eten hier is maar ik denk dat het beter is als dat gemalen goedje. Wacht even ik zal je even helpen \u201c zegt hij en begint de gevallen veren op te rapen.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Joop op de Peel en Maas Challenge<\/p><\/div>\n

Vervolgens grijpt hij met zijn grote handen in zijn broekzak en tovert er een grote fluorescerende knal oranje rol ducttape uit. Voorzichtig begint hij de veren op zijn plaats terug te plakken. \u201c Maar vertel me eens \u201c gaat Joop verder, terwijl hij bezig is, \u201c ben jij hier de portier of bedien je de lift\u201d. \u201c De lift ??\u201d herhaalt de engel ongelovig, \u201c welke lift\u201d. \u201c Ja, hoor eens even\u201d buldert Joop op zijn vriendelijke manier: \u201c er moeten hier op zijn minst etages met sleepboten, vrachtwagens of sledehonden zijn, ik moet wel wat om handen hebben, anders ga ik weer naar huis hoor\u201d Joop draait zich om en neemt een paar zevenmijls passen van de poort weg. Met zijn volle gewicht hangt de engel aan zijn arm en probeert hem tegen te houden. Duhh, geen ervaring met Hollands welvaren dus. Je kunt zelfs met je vleugels klapperen maar dit houdt je echt niet tegen. Opeens draait Joop zich om en heeft een brede grijns op zijn gezicht. \u201cIk zit je maar te zieken hoor klapwiek, vertel me maar waar ik heen moet, Jopie volgt wel. Stotterend wordt eruit gelegd dat hij door de poort moet lopen en het zich dan allemaal van zelf wijst.<\/strong><\/p>\n

Langzaam zwaait de poort open en het lijkt wel of er in de verte sledehonden huilen, die aan de stake-out staan bij een rivier waar net een sleepboot aanmeert en waar flink aan de weg wordt gewerkt. \u201cHe, wacht even dan kom ik jullie wel even een handje helpen, zeg maar wat ik doen moet.\u201d Met grote passen loopt Joop door de poort en even later is hij opgeslokt door de mist. Net kan ik nog een paar stemmen horen die roepen; \u201c ha, die Joop ben je er ook, gezellig. Zijn lijfspreuk \u201cWeeeeeeerelds\u201d krijgt nu een nieuwe variant. Ik hoor hem zeggen op de vraag hoe vind je de trail Joop??\u00a0\u00a0 \u201cHeeeeeeeeemels\u201d<\/strong><\/p>\n

De engel draait zich langzaam om en sluit hoofdschuddend de poort. Ik zie nog net dat zijn smetteloze witte vleugels worden ontsierd door een paar flinke oranje plekken, waar Joop, provisorisch, zijn reparaties heeft uitgevoerd. Maar ook hij krijgt nu hij Joop kent de glimlach niet meer van zijn bekkie ( Joops voor mond )<\/strong><\/p>\n

Het ritje naar huis verloopt nu een stukje aangenamer na deze beelden. Niet dat het het verlies goed maakt maar het maakt het wat meer dragelijker. De lege plek die achtergelaten wordt op de trails en stake-out zal lastig te vullen zijn. ( als we dit al zouden willen )<\/strong><\/p>\n

Deze tuinkabouter zal het nu zonder GVR moeten doen. Ik ben een stukje van mezelf verloren, maar ik zal altijd een stukje van Joop bij me dragen. Dus eigenlijk ben ik<\/span> er beter van geworden.<\/strong><\/p>\n

Thuis gekomen wis ik Joops gegevens uit mijn adressen bestand in de computer en zijn telefoon nummer uit mijn telefoon \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. Bliep\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.., Dit was het dan……..\u2026.??\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0K.. ( gecensureerd)<\/strong><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Dag Joop, Bedankt Joop !!<\/strong><\/h3>\n
\"\"<\/a><\/strong>

04-09-1951 \/ 24-02-2013<\/p><\/div>\n

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.<\/span><\/address>\n
Het water gaat er anders dan voorheen.<\/span><\/address>\n
De stroom van een rivier hou je niet tegen.<\/span><\/address>\n
Het water vindt altijd een weg omheen.<\/span><\/address>\n
\u00a0<\/address>\n
Misschien eens gevuld door sneeuw en regen,<\/span><\/address>\n
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee.<\/span><\/address>\n
Om hem dan glad en rond gesleten,<\/span><\/address>\n
te laten rusten in de luwte van de zee.<\/span><\/address>\n
\u00a0<\/address>\n
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.<\/span><\/address>\n
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,<\/span><\/address>\n
ik leverde bewijs van mijn bestaan.<\/span><\/address>\n
Omdat, door het verleggen van die ene steen,<\/span><\/address>\n
de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.<\/span><\/address>\n
\u00a0<\/address>\n
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.<\/span><\/address>\n
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,<\/span><\/address>\n
ik leverde bewijs van mijn bestaan.<\/span><\/address>\n
Omdat, door het verleggen van die ene steen,<\/span><\/address>\n
het water nooit dezelfde weg kan gaan.<\/span><\/address>\n
\u00a0<\/address>\n
(c) Bram Vermeulen<\/span><\/address>\n


\n<\/strong><\/p>\n

Piet<\/strong><\/p>\n

P.S.: Ik heb nog een beeld voor ogen:<\/strong><\/p>\n

Joop op zijn buik liggend, op een wolk, beide handen onder zijn kin gevouwen en een strohalm in zijn mondhoek. Baseball cap en grote bril op. Kijkend naar beneden met een blik van, ik hou jullie in de gaten mushertjes, of jullie het ondanks alles wel gezellig houden en zo niet ik weet waar jullie huis woont!!<\/strong><\/p>\n

Doen Joop we hebben het nodig want onze eeuwige optimist is weggevallen.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Maart 2013 Op 24 februari jl. overleed ons aller Joop Leijen. Op dat moment stond voor mij de sledehondenwereld even stil. Een van de markantste Nederlandse Mushers verdween nu definitief van de trails. Niemand weet wat Joop voor mij persoonlijk betekend heeft, maar ik kan je vertellen dat dat een hoop is. 1 maart zijn
[continue reading…]<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":73,"menu_order":19,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1296"}],"collection":[{"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1296"}],"version-history":[{"count":26,"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1330,"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1296\/revisions\/1330"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/73"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/team-sasquatch.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}